Posts Tagged ‘koffie’

Maten en gewichten

september 15, 2008

Zowaar! Slechts anderhalf uur over een afstand die je normaal in een half uurtje doet! Een waar succes!

Dweezel was al relatief wakker voor zijn vijfde koffie, dus dat is ook een succes te noemen en The Dog heeft ook al een teken van leven gegeven: de liftdeuren gingen open, drie man present. Dweezel betreedt de lift en het alarm gaat af omdat het toegelaten gewicht overschreden wordt. Tiens, Dweezel én The Dog samen wegen slechts zo’n zeventig kilo… Nadere inspectie van de overige liftgangers resulteerde in het aanschouwen van drie ongelooflijke penzen. U weet wel, zo van die zakken vet, omwonden door een XXL hemd met daarop een das die eigenlijk meer horizontaal lijkt te liggen dan vertikaal te hangen. The Dog kon zich net koest houden 🙂 De té klein uitvallende hoofdjes bovenop de penzen lachten schaapachtig toen Dweezel de lift verliet om de op zijn minst vierhonderd kilo toe te laten zich naar lager gelegen regionen te begeven. Dweezel nam dus de volgende lift naar -1 om een koffie en, zowaar, dezelfde penzen aantreffend aan het koffiemachien, druk duwend op de knop ‘sans sucre’ voor hun zwarte koffie. How sad.

Noch Dweezel, noch The Dog hebben iets tegen de ietwat meer gezette medemens, integendeel, maar in dit geval heeft Dweezel het over dagelijks zakenluch verorberende flessen wijn drinkende ‘zaken’mannen. Misschien is meer gewicht ook gewichtiger? Dunno. Men zegt wel eens dat goed gerief onder een afdakske moet staan, maar een afdak dat moet afgebroken worden eer men dat goed gerief terug kan vinden, is een beetje te veel van het goede.

Dweezel en The Dog hebben natuurlijk gemakkelijk praten: wat die twee ook naar binnen spelen in massale hoeveelheden, ze blijven altijd even veel wegen. Zelfs nog niet zo lang geleden na twee keer per week een grote met stoverijsaus en mayonnaise, twee frikandellen, een reuzesaté, vijf bitterballekes, een kaaskroket en nen Bicky 🙂

Slijm

september 14, 2008

Zondagochtend. Zon. Nieuwe van Kings of Leon net gebrand en lekker luid, terwijl Dweezel Junior “over den draad” is, wat evenveel betekent als “gaan spelen bij de buurmeisjes”. Buren links zijn aan het vechtscheiden, buren rechts zijn aan het EOT-en en voor de kinderen lijkt dit wel allemaal als normaal. Ik was de eerste van de drie, bezweken onder het virus dat is gestart aan het begin van de straat en nu misschien wel steeds verder oprukt – nog een paar jaar en de hele straat is gescheiden?

Dweezel op zondagochtend, dat is bijna rillend genietend van drie koffies, gezet met het het espressomachien dat hij heeft gekregen voor zijn verjaardag. Illy, Lavazza of Segafredo. Of ook wel Koffiekan (enkel verkrijgbaar bij bakkers, maar lèkker). Gestoomde melk. Eén klontje suiker. Vers gerolde Samson. Dweezel zit nu nog in zijn hoofd met de film die hij gisteren heeft gezien, “A Mighty Heart”, bonechilling en A. Jolie blijkt naast de halve wereld te adopteren toch te kunnen acteren. Een aanrader.

De slakkensporen op het ochtendterras zijn al opgedroogd en verdwenen, die op het avondterras zijn nog zichtbaar. Dweezel Junior houdt van slakken: weer of geen weer, hij bouwt altijd slakkenkastelen met ganse slierten klimop en onkruid met kluit en al. Al dat groen wordt op de tuintafel gedeponeerd en dan gaat hij op slakkenjacht. Huisjesslakken. Na een halfuurtje of zo zitten er zowat vijftig tussen de klimop en het onkruid op de tuintafel. En dan gaat hij er bij zitten, op een tuinstoel en begint hij tegen al die slakken te praten. Hij is er begot lief tegen: slakken die dreigen naar de voor hen onmetelijke diepte te tuimelen, worden voorzichtig weer middenin het kasteel geplaatst met de boodschap “slakje, je moet oppassen hé”. Slimy fuckers.

Dweezel weet het, hij is een beetje huiselijke posts aan het schrijven. Dat mag ook wel even, The Dog is niet aan het grommen, die ligt eerder met de poten in de lucht te slapen en laat Dweezel langzaam ontwaken met een beetje hulp van zijn verslavingen, een luxe die vanaf morgen weer wordt genekt. Maar, oh yes, volgend weekend heeft Dweezel een verlengd weekend, vier dagen, waarvan één dag studiowerk en blijft hij dus vier dagen vrij van vergaderingen, projectplanningen en, bovenal, files.

Terwijl Dweezel de vrucht zijner lendenen hoort joelen bij de buren, gaat hij wat junkfood for the brain nuttigen (Stone Cold van Baldacci) op zijn ochtendterras. Mét een koffie en een sigaret.

En voor diegenen die dachten dat ik zou schrijven over de nacht met Het Lief: you wankers! 🙂

Bleed the freak

september 12, 2008

Naast de titel van een nummer van Alice in Chains, is dit ook wel eens de gedachte die Dweezel heeft in sommige situaties, close encounters of the third kind met sommige Waalse broeders, vooral op slechte momenten. Ja, ook Dweezel heeft slechte momenten, eigenlijk dagelijks, vanaf het uit bed kruipen tot zijn vijfde koffie. En dan zit hij daar op zijn werk, na twee uur file, met zijn derde koffie, dus lang voor hij begint te functioneren en de telefoon van zijn collega, die er even niet is, gaat. Sterreke 5, lijn overnemen…

“Met Dweezel aan het toestel van IG”
“Euh, IG n’est pas là?”…
“Neen, ze is even weg, ik weet niet waar ze is.”
“Euh?”
“Kan ik een boodschap overbrengen?”
“Euh?”
“Welcome to the Twilight Zone!” (licht demonische toon)
“Euh???”
“Ah, u praat geen Nederlands?” (valt-uit-de-lucht toon)
“Euh?”

Op dat ogenblik komt de genaamde IG afgeslenterd. Ik zeg haar dat Euh aan de telefoon is en ga om mijn vierde koffie. Ik heb er geen probleem mee mijn Franstalige collega’s in het Frans te woord te staan, maar ik heb er wél een probleem mee dat quasi (geen veralgemening) elke Franstalige collega er per definitie van uitgaat dat zijn gesprekspartner Frans praat, zeker als ik die gesprekspartner ben en zeker vooraleer ik mijn vijfde koffie binnen heb. Als ze dan nog niet eens de vraag verstaan of ik een boodschap kan overbrengen – ik bedoel, da’s toch recht uit “Telefoneren voor dummies” – dan sta ik daar in de binnentuin, met koffie vier, lurkend aan een sigaret, te denken: “Bleed the freak”. Of dat dan slaat op mij of op mijn Franstalige collega mag u zelf uitmaken.