Posts Tagged ‘Dweezel Junior’

Dat ze wakker zijn

maart 5, 2009

En lap! ze zijn terug, jawel, Dweezel en zijn hond. Enkele losse flodders…

Enkele maanden echt volledig geen zin gehad om te bloggen, maar ik heb mij zonet een deuk ge-enerveerd bij het lezen van een blog waarin élke zin, ik zweer het u, op z’n minst twee verkleinwoorden bevat. Zeetjes, zonnetjes, blogjes, centjes, badjes à volonté… I just don’t get it. Dat iemand in het dagelijkse taalgebruik af en toe verkleinwoorden gebruikt om effectief iets kleins te benoemen of als teken van affectie, natuurlijk, wie doet dat niet, maar deze blogger moet bij het herlezen van zijn schrijfsels toch op zijn minst nattigheid voelen? Tenzij hij natuurlijk overvallen wordt door affectie voor de zon, de zee, zijn blog, zijn geld en zijn bad, want dan zou ik het, als ik veel moeite doe, nog begrijpen. Het is natuurlijk ongetwijfeld een lieve man, maar ik kan en wil me de stroperigheid niet voorstellen die thuis, binnen die relatie, heerst. Het heeft, maar dat is mijn gedacht, iets afstotelijk.

Soit. Dweezel en The Dog zijn de afgelopen maanden druk in de weer geweest met feesten, Het Lief, de scheiding van Nr2, Dweezel Junior en vooral genieten van zijn ondertussen al acht maanden durende geluk. Feestjes, het liefje, het scheidingetje van Nr2’tje… Naah, het gaat me echt niet af. Sinds kort voer ik Dweezel Junior tot zijn groot contentement zelf naar school en ontlast ik Dweezel Senior op die manier een beetje, gebruik ik de bedrijfswagen enkel om naar het station te rijden en ga ik werken met trein en metro, eveneens betaald door de werkgever. Het is ook een jungle, maar op die manier spaar ik meer dan twee uur per dag uit en kan ik eindelijk terug wat lezen. Geen hoogstaande literatuur, eerder junkfood for the brain, maar dat het deugd doet, is een feit.

De toetsenist van onze groep, in zijn vrije tijd professor in het UZ Gent 😉 heeft vorige week op een vlucht naar Orlando een vrouw helpen bevallen op enkele duizenden meter hoog. Een heel nieuwe betekenis voor de Mile High Club: in plaats van te vogelen, bevallen. Hij stond in alle kranten, a glorious moment of fame, terwijl we eigenlijk eerder dat ogenblik wilden verwerven met de groep. ’t Is een begin natuurlijk en zou een leuke topic kunnen zijn in onze bio.

Dit was een opwarmerTJE, ik zal een poging doen om mijn blogJE te vullen met regelmatige postJES in dit jaartJE 2009. Veel lieve groetJES van DweezelTJE en zijn hondJE. Fuck, that really sucks! 🙂

Advertenties

Happy days

november 21, 2008

Voorwaar, het is een blijde dag. De advocate heeft gisteren laten weten dat de wettelijke scheiding met Nr2 een feit is en dat ze naar het gevraagde onderhoudsgeld kan fluiten. Ho ho ho and (yet another) bottle o’ rhum! Eigenlijk wel straf, een huwelijk van elf maanden, op mijn kosten geleefd, Dweezel and The Dog compleet murw geterroriseerd, geen kinderen en dan nog onderhoudsgeld vragen omdat haar ‘levensstandaard is gedaald’. Yeah, right. Sommige mensen hebben toch echt lef. Nu gaat het dossier naar de notaris en dan weet ik hoeveel ze eist en krijgt voor het huis, een huis dat ik heb gehuurd in ’95, gekocht in ’97, verbouwd in 2001 en ingekocht van Nr1 in 2003. Nr2 heeft er elf maanden gewoond, van begin 2006 tot begin 2007 – wat, denkt u, is fair? Hoeveel moet ze krijgen?

Het Lief heeft gepraat over een (leeg) aquarium dat ze nog ergens heeft staan en dat moet verhuisd worden. Een makkie? No way, het is een aquarium ter grootte van – hou u vast – een uit de kluiten gewassen ligbad en weegt ook een pak meer. Dweezel Junior heeft dat vaneigens gehoord en wil nu al vissen gaan kopen tegen dat het ding er staat. “Waar moeten ze dan voorlopig leven?” wordt natuurlijk beantwoord met “In ons bad natuurlijk, papa”. Alle uitleg over de noodzaak aan waterfilters en zuurstofpompkes wordt natuurlijk beantwoord met “Waarom?”. Kortom, eindeloze uitleg voor het slapen gaan.

Vermits het een blijde dag is, willen zowel Dweezel als The Dog nog even vermelden dat ze de afgelopen vijf maanden ongelooflijk gelukkig lopen en er wordt heel voorzichtig gedacht en gesproken over een eventueel samenhokken met Het Lief. Dweezel en The Dog en Dweezel Junior kijken daar heel erg naar uit. De hond en de katten ook. Dweezel Senior ook. Als het zover komt, zullen de gezamenlijke zuchten van opluchting een heuse windhoos zijn denk ik. En, voor alle duidelijkheid, mocht ik alles opnieuw moeten ondergaan om te komen tot op dit punt, ik zou er zonder aarzelen voor tekenen. Life begins at forty? Wel, in mijn geval mag het gerust een jaartje te vroeg beginnen 🙂

Wit kolleke voor kerst? Naah!

november 18, 2008

Ha! Al die eensgezinde reacties op onze vorige post! Wreed plezant vinden we dat.

Koud. Miezeren. File. Het was weer van dat deze ochtend. Achter mij een asshole met een blauw gestreept hemd met zo’n effen wit kolleke: ik weet niet wat u daarvan vindt, maar ik vind dat dus – om het deftig uit te drukken – serieus fout. En hij had een donkere zonnebril aan, om 7u54. In welke tijdzone hij leefde weet ik niet, maar in de onze was het wel degelijk nog donker. En plakken in mijn gat dat het geen naam had, in de file net voor Aalst. Stripsgewijs zou een mens daar binnensmonds wel eens “whoeah” en “eek” bij kunnen uitslaken, niet? Het derde baanvak waarop ik zat stond stil, het middenste baanvak ging aan vijf per uur vooruit, dus de asshole voegt in op dat middenste baanvak (tot grote ergernis en opgestoken vinger van een motorrijder die hij bijna meehad) en haalt mij stapvoets in, eveneens dezelfde vinger woest naar mij opstekend. Een minzame glimlach van Dweezel. The Dog opende de middenconsole, zette zelf zijn zonnebril op en gaf een grootte van ongeveer twee centimeter weer tussen duim en wijsvinger. Het wit kolleke begreep het onmiddellijk en toen ging het derde baanvak weer vooruit.

Nog vijf weken en Dweezel en The Dog hebben kerstverlof. Twee weken, jawel, ook al staan we geen van beide in het onderwijs. Voor het eerst sinds jaren, twee volle weken en ik heb zowaar zelfs zin in kerstmarkten en de alom bekende, gevreesde of geliefde kerstsfeer 🙂 Dweezel Junior is nu en dan thuis, maar kerst en nieuw viert hij bij zijn mama omdat daar veel meer kinderen zijn en dat is dus voor hem veel plezanter. Sommige gescheiden ouders vechten voor dood om hun kind(eren) bij zich te hebben voor kerst en/of nieuw, zonder te denken aan het (de) kind(eren) in kwestie… Dweezel Junior zou zich ook wel amuseren bij Het Lief en Dweezel en The Dog, maar bij zijn mama zijn er de twee kinderen van de nieuwe man (nu ja, ‘nieuw’ is ondertussen wel nogal relatief geworden), mama’s eigen nieuwe dochtertje (halfzusje dus voor Dweezel Junior) en misschien zelfs de tante met twee spruiten. Wat zou ik dan in godsnaam gaan zielig doen dat hij niet bij mij is? Geen enkele reden toe, da’s mijn gedacht, ik ben blij voor hem en hij krijgt zijn sint-, zijn verjaardags-, zijn kerst- en nieuwjaarscadeautjes dan wel als het past. Dure maand!

Ik ben content dat zapnimf weer de pen, allez, het toetsenbord heeft opgenomen 🙂 Het was daar veel te stil, veel te lang. Ongetwijfeld zal dat hier ook zo zijn in het kerstverlof 🙂

Fucking and how to pronounce it

september 15, 2008

Conversatie van Dweezel met een 15-jarige tegenspeler in heren enkel, op een tornooi, vele jaren geleden:

“FOK!”
“Da’s de gebiedende wijs van fokken!”
“Wa?”
“Allez, zeg eens fuck, met een doffe ‘u'”
“FOK!”
“Maar neen, zeg het zoals het hoort!” (zegt het voor)
“FAK!”
*zucht*
“Allez vooruit, zeg eens suck?”
“SOK!”

Ik ga niet beweren dat ik me niet schuldig maak aan een af en toe welgeplaatste “Fuck!”, maar ik probeer het toch zo beperkt mogelijk te houden. Vermits ik 39 ben en dus kan spreken van “de jeugd van tegenwoordig”, zeg ik bij deze dat de jeugd van tegenwoordig met de meest onwaarschijnlijke uitspraken en vloeken naar huis komt, bij voorkeur in het Engels. Toegegeven, die puber waar ik tegen speelde was “al” 15, maar een jaar of drie geleden, hij zat in de laatste kleuterklas, zat Dweezel Junior in zijn bad en antwoordde hij op mijn vraag “Vergeet je je tanden niet te poetsen?” out of nowhere “Fuck you bitch”. Hij vond dat zelf bijzonder grappig, maar het werd ijzig stil in de badkamer toen bleek dat papa dat helemààl niet grappig vond. De conversatie, of eerder monoloog, die daarop volgde heeft er voor gezorgd dat er nooit meer iets gelijkaardigs is uitgekomen. Dweezel weet dat hij moet letten op wat hij zegt in het bijzijn van Junior, maar toch gebeurt dat niet altijd. Ik besef dat enkel het eerste woord blijft hangen van uitspraken als “Verdomme die broek was net gewassen!” als Dweezel Junior in het vers gemaaide gras aantoont dat op de knieën slieren heel goed gaat. Als hij dan toch een ondoordachte vloek moet horen, heb ik liever dat het is in zijn moedertaal.

Deze post is geproduceerd net na het aanhoren van een compleet oninteressant verhaal, tijdens een rookbreak, van een Franstalige collega en u kan dus begrijpen dat The Dog nogal aan het blaffen was: hoe Franstaligen “fuck” zeggen is nog een ander paar mouwen, quoi 🙂

Dweezelsoep

september 13, 2008

Het geheim van verse tomaten-met-paprika soep zit ‘m in de look en de verse basilicum die eraan wordt toegevoegd nadat de soep heeft gekookt. Niet de look, die mag meekoken, de basilicum niet. Helaas heeft Dweezel daarnet vergeten verse basilicum te kopen in de Carrefour, maar de soep is desalniettemin lekker, zei Dweezel Junior daarnet, voor de Grote Wandeling met de hond. Het Lief is ook nogal zot van Dweezelsoep, dus vannacht, als ze naar hier komt, kan ze ook nog wat degusteren.

Als het zo bijna een hele dag heeft gemiezerd, dan is het leuk wandelen in de – ik zal maar zeggen nazomerse – geuren van de net nog groene planten en bomen, de hoog opgeschoten maïsvelden en de bijna gerooide aardappelen. Je kan de zomer nog ruiken, een zomer die ondanks het weer toch één van de beste zomers van Dweezel is geweest, waarvoor dank aan Het Lief. Cara mia. In retrospect was het weer deze zomer eigenlijk prachtig, alles zit ‘m in de indrukken nietwaar?

Ik weet niet wat u betreft, maar Dweezel gaat straks op verzoek van Dweezel Junior kippenbouten bakken, broccoli stomen en aardappeltjes koken. Op dit ogenblik denkt Dweezel Junior nog niet aan het eten, hij is de macho aan het uithangen tegen de buurmeisjes – veel te jong om al interesse te hebben in the opposite sex, maar ergens geef ik hem al de boodschap mee eerst die uit de buurt te proberen en uiteindelijk te gaan lopen met eentje van De Stad. Never mind, dit is een inside joke tussen Dweezel en The Dog 🙂

Dit is zo’n avond waarop Dweezel, na het badkamergebeuren met Dweezel Junior, zal neerzijgen in de sofa, Duvel in de ene hand en sigaret in de andere en met een contente glimlach een film zal laten branden op zijn netvlies. In afwachting van Het Lief en morgen is het Rob De Nijs gewijs Zondag. It could be worse, it could be raining. Old Indian saying. Oh yeah 🙂