Eros en logos: Fenomeen gevolgen

Het is toch jammer, sommige dingen die Dweezel en The Dog lezen op blogs her en der. Single vrouwen en mannen die daten en, jawel, nu en dan iemand tege het vege lijf lopen waarmee het bijzonder goed klikt. En dan? Dan worden complete posts gewijd aan de twijfel, het eeuwige gevecht tussen ratio en eros, verstand en gevoel. Een veelvuldig gebruikt woord is “voorzichtigheid” en de factor die tot twijfelen aanzet is steevast “niet écht fysiek aangetrokken zijn, geen coup de foudre, geen liefde op het eerste zicht”. Dweezel en zeker The Dog zouden nooit pretenderen iets zinnigs over relaties – of prille relaties – te kunnen zeggen, maar het minste dat ze kunnen doen is putten uit eigen ervaringen en een eigen mening spuien overgoten met die dikke saus der maturiteit, de vettige jus van “het ouder worden en dus, misschien, wijzer”. Yeah.

Zoals u weet, beste lezer, hebben Dweezel en The Dog wel wat gedate door middel van Het Fenomeen en ze hebben het relatieve geluk gehad steevast met mooie vrouwen te daten. “Mooi” in de zin van “lustopwekkend”: mooi gebouwd, mooi gezicht enzovoort en zo verder, de dingen waar mannen veelal op letten. Vrouwen waarop men dus op een eerste date zou kunnen verliefd worden, puur lijfelijk. Noch Dweezel, noch The Dog deden dat, wat niet wil zeggen dat de gedachte “lekker ding” niet door hun respectievelijke hoofden speelde en eventuele verdere activiteiten nu en dan niet werden afgeslagen. Edoch! Verliefd worden Dweezel en The Dog zelden snel en daar waar vroeger het uiterlijk een enorme rol speelde, speelt nu veel meer de “vrouw achter al dat moois” de hoofdrol. Akkoord, ik prijs mezelf natuurlijk gelukkig dat Het Lief een fantastisch mooie vrouw is vanbuiten en vanbinnen (en zoiets is natuurlijk subjectief), maar zelfs als ze minder mooi zou zijn, zou ik er nog voor gevallen zijn. Even zwaar. Want het “klikt” zoals het hoort te klikken en op de leeftijd van 39 jaar is dàt hetgeen telt, niet of ze al dan niet een lekker dier is.

Er wordt verschrikkelijk getwijfeld in de datende wereld, iedereen lijkt wel op zoek naar de prins op het witte paard of de prinses in de gouden koets. Er wordt ondermeer gelet op zaken zoals “is hij/zij mijn type wel”… Type? Huh? Dweezel en The Dog hebben dat niet, een “type” vrouw op het zo gevreesde en gekeurde uiterlijke vlak. Als ik dan lees dat sommige bloggers zozeer beginnen twijfelen dat elke kans op voorhand eigenlijk al doodbloedt, dan vind ik dat ongelooflijke zonde. Natuurlijk is er altijd wel ergens twijfel, in grotere of kleinere mate, maar met een zelfde toekomstvisie, een portie humor en een klik, kom je al een heel eind. Not all that glitters is gold is een waarheid als een koe. Als bovendien de twijfels gevoed worden door “ervaringen” uit het verleden en dat dus daarom het heden geen kans gegeven wordt, dan vind ik dat nog erger. Iedereen heeft zijn trauma’s en complexen, maar als die niet van een levensverwoestende aard zijn, dan gaat het erom hoe je er mee omgaat en persoonlijk zou ik ze nooit toestaan een potentieel geluk in de weg te staan.

En dan is er nog al die zever van “verliefdheid is een chemisch proces dat na 7 maanden sowieso gedaan is”. Could be, is misschien wel waar, maar verliefdheid cultiveer je zélf. In iedereen is er wel iets waarop je verliefd kan worden als je wil, maar dit kan natuurlijk ook ongelooflijke zever zijn. Ja, alles is biochemie en is genetisch sinds duizenden jaren bepaald, iedereen zoekt instinctief naar een partner die een goeie vader/moeder zou zijn voor de kinderen… Hallo? De tijden zijn wél veranderd in vergelijking met de tijden van leven van de jacht en de visvangst. Waar toen de mannelijke holbewoners gezellig mammoeten gingen jagen, de vrouwelijke de grot wat proper hielden en het Blue Velvet-credo “I’ll fuck anything that moves” hoog in het holbewonersinstinct zat gebakken, is ondertussen geëvolueerd naar “ik wil complete liefde op het eerste zicht” én “ik wil een man/vrouw met ambitie” én “ik wil een man/vrouw met een carrière”. Dat is één verlangen op basis van gevoel en twee verlangens op basis van ratio. Als er dan zwanger geworden wordt, dan wordt dat verlangenspatroon compleet overhoop gehaald. Sommigen kunnen daarmee om, anderen niet en het zijn veelal zij die er niet mee omkunnen, die scheiden. Kinderen en bouwen zijn in onze tijden dé redenen om te scheiden, terwijl ze vroeger veelal garant stonden voor zekerheid en stabiliteit… In de kantlijn even vermelden dat Dweezel en The Dog Dweezel Junior hebben gekregen in hetzelfde jaar dat ze hebben verbouwd, go figure🙂

Wat zijn de ambities en verlangens van Dweezel? Een warm nest, een trouwe partner en nog wat extra trippelende voetjes van Dweezel-en-Het-Lief-Juniorkes. Ambities en verlangens van The Dog? Zie mij graag en fuck me senseless. Die twee samen vertalen zich in een een verlangen naar een stabiele, leuke, gezonde, heden- en toekomstgerichte relatie. Mijn carrière is bijzaak en dient enkel om op een comfortabele manier te kunnen leven. Ik heb dat op sommige dates gezegd en af en toe was de date om de één of andere reden plotseling gedaan😉 Enneuh, de eerste die voor mij gekozen heeft omwille van het feit dat ik een huis had én een carrière én geld was Nr2 en u kan in eerdere posts lezen hoe dat is geëindigd. Het Lief is niet weg gelopen, ze is gebleven🙂

Mijn heel persoonlijke mening is dat vanaf een zekere leeftijd een goeie “klik” genoeg is om een eventuele relatie een heel grote kans te geven en vroegere ervaringen in de eerste weken of maanden geen rol te laten spelen. De “klik” is voor mij een combinatie van logos en eros, een duo dat iedereen in zich heeft: hoe jonger je bent, hoe meer eros doorweegt, hoe ouder je wordt, hoe meer logos de kop opsteekt. Tegen sommigen zou ik graag Nike-gewijs zeggen: don’t think, just do it. Ook al had ik beter wat meer gedacht enkele jaren geleden😉

Tags: , , , ,

10 Reacties to “Eros en logos: Fenomeen gevolgen”

  1. Nina Says:

    Dat valt mij inderdaad ook geweldig hard op de laatste tijd, hoeveel potentiële relaties al worden opgegeven nog voor ze begonnen zijn, gewoon uit een vroeger opgelopen angst voor iets dat voor hetzelfde geld nooit meer gebeurt… Bizar, heel bizar…

  2. beo Says:

    Allez zeg, schrijf dan eens ongeremd over dit onderwerp, blijven de reacties uit. Misschien iets te hoogdravend? Dat is toch mijn gevoel.

  3. Elle Says:

    Misschien te herkenbaar en de lezers niet veel zin om toe te geven dat ge er plat op zit? Ik pleit in ieder geval schuldig, ik denk teveel.

  4. Stekelbeesje Says:

    Ik wil hier kort en bondig op antwoorden : ik pleit (zoals zovelen :o)) ook schuldig. Maar ik denk dat het de kunst is om te leren uit je ‘fouten’ en niet te blijven stilstaan bij herinneringen en probéren zo weinig mogelijk te vergelijken …
    Een mens gaat zowiezo ‘afwegen’ maar komt soms (te) laat tot het besef dat een status-quo in een relatie héél moeilijk is …

    Ik wens je nog een fijne zondagavond !

  5. Margo Says:

    Mijn repliekje is te lang om hier te zetten, ik zwierde het dan maar op mijn eigen blog. http://margogogo.wordpress.com/2008/11/17/over-koppen-en-spijkers/

  6. hilde Says:

    amai, ge hebt overschot van gelijk🙂

  7. vandepotgerukte Says:

    Geen ervaring mee. Jaren geleden werd ik verblind door een enorme Spaanse lichtflits, ik zie nog steeds sterretjes en ben niet van plan om naar de oogarts te gaan.

    Was getekend

  8. elke Says:

    Ik geef Dweezel en the Dog voor 100% gelijk voor wat betreft het tweede deel. Over het eerste deel ga ik niet oordelen, het lijkt me meer aan de personen in kwestie om te oordelen over het al dan niet omkunnen met een partner. In deze dus met de mankementen van een partner. Iedereen ervaart dat op zijn eigen manier.
    Ik denk trouwens ook dat verliefdheid op onze leeftijd (ik kom dicht in de buurt van de 39) relatief is. De vraag is zelfs in hoeverre je nog nood hebt aan iets wat eigenlijk na een tijd toch vanzelf verdwijnt. Je kan net zo goed meteen gaan bouwen aan een hechte relatie in de wetenschap dat de rozegeur na een tijd toch op is. Anderhalf jaar tijd verloren en dan moet je vanaf 0 beginnen.

  9. breeg Says:

    Zoiets was mij ook al opgevallen ja (zelfs uit eigen ervaring). Bovendien verbreek je door al dat getwijfel ook de betovering van de prille verliefdheid. Als je dan daarna weer spijt hebt van dat getwijfel, dan is de betovering verbroken. Dat al de twijfelaars daar eerst eens aan denken, ik denk dat je echt maar één kans krijgt om zonder voorbehoud in een relatie te vliegen. Loopt het mis, too bad… maar dan heb je wel geprobeerd.
    Langs de andere kant, als je al zo vroeg twijfels hebt… is het dan wel de ware?

  10. zapnimf Says:

    Hier hier. Hier is ‘m weer met zijn stokpaardje.
    Enfin, ik zal je ook niet tegenspreken.
    Ik las (zijn blog), ik schreef (mails), ik zag (‘m in ’t echt) en was verkocht. Wat twijfelen? Drie weken later woonden we permanent samen. Toegegeven, dit heet met gat in de boter vallen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: