Het Fenomeen

Tijd voor een definitie. Het Fenomeen is de term die ik vanaf nu ga gebruiken voor datingsites, de café’s van de moderne samenleving en, helaas, ook de weerspiegeling er van. Ik heb er zo’n anderhalf jaar vertoefd en ook al heb ik mijn lief op die manier gevonden, compleet onverwacht, vond ik het daar aanwezig zijn nooit echt plezant. Het is een vleesmarkt, vol met karkassen van mensen die enige tijd voor ze daar verschenen, zijn geslacht op relationeel vlak. Sommigen humaan en snel geslacht, anderen wreed en traag. Al die karkassen keuren het vlees van de andere karkassen, veelal zeer oppervlakkig en als het wat klikt, dan vermommen ze zich als fijne vleeswaren en gaan ze op een date. Wat er dan gebeurt, hangt af van de staat van ontbinding van de respectievelijke daters.

Ik stap even af van de vergelijking met vleeswaren, beetje te pejoratief, ook al vind ik het wel gepast :-)=)

De eerste datingsite waarop ik me heb ingeschreven was rendez-vous. Tja, ik was heel erg groen en dat was de enige site waar ik al van gehoord had. Ik was ook compleet groen op het vlak van single zijn, was zelf de dumper geweest en wou in de eerste plaats interessante mensen – vrouwen – leren kennen om mijn sociaal isolement dat vier jaar geduurd had te doorbreken. You know, iets gaan drinken, iets gaan eten, praten, praten en nog eens praten. Maakte niet uit over wat, ik wou gewoon weer buiten komen. Ik moet zeggen dat ik er een heel goeie vriendin aan overgehouden heb: het gevoel is de datende lezer waarschijnlijk niet onbekend, je vindt iemand die leuk babbelt en niet continu zaagt over het verleden, iemand die warmte uitstraalt, iemand bij wie je zelf even het verleden kan achter je laten, iemand bij wie je jezelf kan zijn en die dat ook is naar jou toe. Bovenal iemand die nog kan lachen, want humor is de beste remedie tegen de bittere nasmaak van een verlies van welke aard dan ook.

De tweede was meetic. Als datingsites de weerspiegeling van de maatschappij zijn, dan kan, afgaande op meetic, 99% van de maatschappij niet schrijven. Ik weet dat ik niet mag oordelen, maar ik ben daar, op één uitzondering na, niemand tegengekomen – en dit is geen zever – die één ordentelijke zin kon produceren, mét leestekens, hoofdletters en zonder dt-fouten. Gestalked geweest door vrouwen die afgaande op mijn foto’s besloten dat ik de man van hun leven was, tot ik ze erop wees dat ze mijn profiel eens moesten lezen; achtervolgd geweest door vrouwen van 50+ (ik heb niks tegen oudere vrouwen maar ergens moest ik toch de grens trekken) en uiteindelijk heb ik daar mijn FIF leren kennen (bedankt Elle voor deze heel passende afkorting) waar ik zo’n zes maand diepe vriendschap van heb gekregen en aan heb gegeven. Zij behoorde tevens tot die 1% die wél kan schrijven, maar dit geheel terzijde. Veel geleerd van elkaar en uiteindelijk zijn we elk onze eigen weg gegaan.

Die weg bracht me langs de kroeg relatieplanet. Misschien lag het aan mij of misschien was het wel echt zo, maar de profielen daar leken me meer matuur met minder taalfouten en met nu en dan een duidelijke visie en/of doel. Ik was eigenlijk wel tevreden met eindelijk een site te vinden waar ik me niet als de vreemde eend in de bijt voelde, maar dat contentement verdween al snel en dàt lag wel degelijk aan mij. Ik wou verder met mijn leven en wou een gelijkgestemde ziel vinden, wat toch veel moeilijker bleek dan ik had gedacht. Toen ik net besloten had mij op al die datingsites uit te schrijven, heeft mijn lief mij gevonden. Op de valreep. En nu zijn we fijne vleeswaren in hetzelfde pakje, houdbaarheidsdatum onbepaald.

Even the journey of a thousand miles must start with a single step. Ook al is het soms heel erg moeilijk een open geest te blijven houden als je op één of meerdere datingsites zit – sommige karkassen zijn echt rot en niet geschikt voor consumptie – blijf positief. Persoonlijk zou ik het geen week langer uitgehouden hebben, maar, om het met de Peppers te zeggen: fight like a brave.

Tags: , ,

7 Reacties to “Het Fenomeen”

  1. zapnimf Says:

    Ik deed handiger en zonder bovengaande frustraties.
    Het was genoeg om een blog te starten en hup… daar was hij, chocolate mooseprins.

  2. Elle Says:

    ik wou dat het bij ook zo simpel was. Misschien een derde blog beginnen? Ach nee, ik amuseer me wel verder op één van die Fenomenen🙂

  3. mistsluier Says:

    Ik vond mijn prins op een forum, na wat googelen. Mijn vriendin ergert zich al een jaar aan rdv en buiten enkele afspraakjes heeft het haar nog niet veel liefde opgebracht. Als ik daar al die schrijffouten zie word ik al misselijk. De mijne schrijft foutloos, jeej!

  4. Margo Says:

    Mijn chocolate mooseprins gaan ze één dezer dagen onder mijn deur komen schuiven, ik voél het!

  5. JB Says:

    Hier terecht gekomen “van horen zeggen”. Nog maar 3 stukjes gelezen, maar ik lees dapper verder, want ik vind ze gewoon steengoed.
    Succes!!!
    Grts, JB

    P.S. @ Margo: onder de deur??? Je verwacht dus een hele magere.😉

  6. beo Says:

    Alleszins een heel originele kijk op een wreed populair onderwerp.😀

  7. zapnimf Says:

    Nog even wachten Margo tot het clonen helemaal op punt staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: